ما آدما خیلی از مواقع خودمونو جای دیگران میذاریم فقط در حد یک تصور اما اگه واقعیتش اتفاق بیفته خیلی به اون چیزی که فکر کرده بودیم عمل نمی کنیم . هممون همین جوریم با درجات مختلف  ولی اگه هممون سعی کنیم که شرایط بقیه رو هم برای خودمون در نظر بگیریم اونوقت می تونیم برخورد بهتری داشته باشیم . البته گاهی هم میشه به خاطر یک شرایط دیگه ای که همزمان با هم پیش میاد نتونیم یا در اون شرایط ( از نظر زمانی ٫ مکانی و بعضی مسایل دیگه ) به طور کامل اون کاریو که دیگران انتظار دارن انجام بدیم . ولی اگه سعی کنیم که موقعیتها ی زمانی - مکانی را در نظر بگیریم و باید ٫ نبایدها - درست و غلطها رو بشناسیم میتونیم تو شرایطهای مختلف بهترین رفتار یا عکس العمل رو در مقابل دیگران داشته باشیم . یه ذره فکر کنم گیج کننده نوشتم ولی فکر کنم بشه فهمید.

گاهی وقتها دور و بریا آدمو سر دوراهی قرار میدن . یا یه جورایی احساس دوگانگی بهت دست میده که واقعا چی درسته ؟؟؟؟ از یه طرف چیزی که میگن بیراه نیست و خیلی از مواقع کاملا درسته از طرفی هم خودت تا یه حدی میدونی که در خصوص اون مورد اشتباهه . ولی حرفاشون یا وسواساشون آدمو دیوونه می کنه . بیشتر نمی تونم توضیح بدم فقط کمی درد دل بود .